باران جدايي

جستجوگر كلمات

بهترین هااا

مدرسه...  

سلام به همه دوستای خوبم تو این آپم میخوام شما رو با دبیرام آشنا کنم

1. اقای معتمدیان دبیر دیفرانسیل : درس دیفرانسیل که حرف نداره خیلی باحاله تو آزمونام ریاضی جدیدا بالاترین درصدم شده خود دبیرمون دسته گل هست خیلی دوسش دارم هم قشنگ درس میده و هم مهربونه
2. آقای شکفته دبیر شیمی : شیمی رو دوس دارم تو آزمونامم درصدم بالاست البته بعد از ریاضی دبیرمون خیلی فس فس میکنه تو درس دادن خیلیم از خودش تعریف میکنه جلسه اول که اومد یک ساعتو نیم فیکس داشت درباره سابقش میحرفید حالم ازش بهم خورد میگفت کتاب نوشته و یکی از مولفین کتاب شیمی پیش هستشوشیمی دومم با قلم مبارکش چند سطری نوشته همیشه هم لبخند ژنتیکیش رو لباش پدیدار هست
3. آقای رجایی دبیر هندسه و گسسته: درسش سخته البته فقط احتمالات اما عاشق خودشم خیلی دوسش دارم یکی از دوستام میگفت ای کاش این مجرد بود با حال تر بود خیلی خاطر خواه داره تو مدرسه  35 سال بیشتر بهش نمیخوره خیلی کل کل میکنیم باهاش  کلیم مسخره بازی خودشیرینی و..... در  جلسه پیش کل کلاسو بستنی داد آخر هرچی دبیره
4. آقای قاضی دبیر فیزیک : هم درسش گنده هم خودش حالم ازش بهم میخوره یک پا دیونه هست همش فشمون میده خجالت نمیکشه سر کلاسش استرس دارم همش فکر میکنم کی میخواد منو بندازه بیرون از کلاس نمیتونی اصن نفس بکشی یک ربع اول که نمیاد یک ربع آخرم میپیچونه میره کلا سرخوشه ساعتایی که با پسرا داره فقط سه نفر سر کلاسشن همه رو میندازه بیرون فک میکنه چه شخصیت مهمی داره بدم میاد ازش کلا هرچی دبیر فیزیک داشتم بغیر از سال اولم عصبی در اومدن تازه این بدترشونه همه رو سوسک میکنه
5. آقای هراتیان دبیر زبان : درسشو دوست دارم زبانمم خوبه دبیرمون خیلی متشخصه اما اولین جلسه ای که باهاش داشتیم همش به من گیر میدادو منو ضایع میکرد سوال راجع به جو کلاس میپرسید منو مسخره میکرد بچه ها هم بهم میخندیدن خیلی حرصمو دراورد واسه همین زمینه بدی راجبش دارم زیاد ازش خوشم نمیاد چون تیکه واسه من میندازه
6. خانم معتمدیان عربی کنکور: از درسش متنفرم دبیرمون فک کنم مشکل شخصیتی داره شایدم زیادی کمبود محبت داره سر کلاس دستاشو بازو بست میکنه میگه من بچه هارو دوست دارم وقتی جونارو میبینم انرژی میگیرم بعدش میگه شماها خیلی نازین وقتی میام توکلاستون یک جوری میشم وقتی از این چرت و پرتا میگه ما همه میزنیم زیره خنده همه بچه ها که میگن مشکل روانی داره امروز یکی از بچه ها مغنعشو در اورد گرمش بود دوساعت بهش زل زده بود بعدش گفت به به چه موهای نازی چشمات مثه گربهاست چقدر تپلی چه لب و دهن کوچولویی داری من یک جوری شدم نمیدونم تا بحال خوشحال تر از این معلم دیده بودین؟ فک میکنه ما نی نی هستیم کمبود محبت داریم امروز میگفت داداشم اومده بالا خونمون صبح منو بوسیده رفته داداش همون دبیر دیفرانسیلمونه بعد من گفتم من که داداش ندارم صبحها که بیاد منو ببوسه چیکار کنم ؟ گفت بزار بعد کنکور یکی بلاخره پیدا میشه واست همش میبوستت همش تاکید میکرد بعد کنکور الان فقط درس

دبیرای ادبیات و دین و زندگیمونو هنوز ندیدم انشا الله مهر زیارتشون میکنم فقط خدا کنه  مثه بعضی از دبیرامون مشکل شخصیتی نداشته باشن از این به بعد میخوام خاطراتمو بنویسم بعضیاشون جالبه تا آپ بعدی فعلا

بی فرهنگی تا این حد؟؟؟؟؟؟؟؟؟  

دیشب رفتیم پارک ملت خیلی شلوغ بوووود تو صف ترن بودیم که دیدم همه دارن جا میزنن ما 2ساعت بود که تو صف بودیم دیگه اعصابم خورد شد اولش با یه پسر تهرانی دعوا کردم همچین خوشگل اومد جلوم ایستاد منم رفتم جلوش ایستادم بعدش گفت جای من اینجا بوده منم بهش گفتم اتفاقا جای منم همینجا بوده چه وجه مشترکی ما با هم داریم بینم اقا شما همسایمونی؟؟؟ بعدش دیگه چیزی نگفت بقیه کسایی که پشته من بودنم اومدن ایستادن کلی حالش گرفته شد بعدش دیگه مثه موشو گربه به هم پریدیم یه خورده که رفتیم جلوتر دوستاشم اومدن خودش کم بود که.... دیگه چیزی بهم نگفت چند دقه بعد نیگا نیگام کردو لبخند میزد فک کرد من خیلی ازش خوشم اومده زمانه زیادی نگذشت که یه گروه مشهدی از میله ها آویزون شدن پریدن جلو من اخ همونجا میخواستم خودمو بکشم اخه چرا باید فرهنگ ما از فرهنگ افغانی ها کمتر باشه با اینکه .... بگذریم من به یکیشون گفتم تشریف ببرید آخر صف مگه بقیه چه گناهی کردن که باید کلی تو صف بایستن که نوبتشون بشه اوناهایم ادمنااا عوضی هااا شروع کردن فحش دادن و توهین کردن وقتی ضایعشون کردم پسره بهم گفت بلاخره که میای پایین واست دارم وقتی منو تهدید کرد گفتم مثلا چه غلطی میخوای بکنی؟ دیگه کارمون به مامور کشید بازم دست بر نداشت فقط دنبال سوژه بود وقتی اومدیم پایین اوناها هم پشت سره ما اومدن ما هم رفتیم عکسمونو ببینیم پسری که مسئول اونجا بود گفت عکست قشنگ شده بیا ببین ولی عکس همراهم خیلی ضایع بود واسه همین اصرار کرد که نگیرم این پسرا رسیدن پایین ما داشتیم میرفتیم اومد به یارو گفت عکس این دختر غرغرو رو نشون بدین من میخواستم همونجا یه چک بزنم تا ادب شه که با ناموس مردم دیگه این جوری حرف نزنه اصن چجوری به خودش این اجازه رو میده که به عکس دختر مردم نیگا کنه؟  وقتی عکسمو دید شاخ در اورد فک کرد همه مثه خودش بد قیافه میفتن کلی حالیدم ولی بعدش پسر خالم اومدو نتونستم جوابشو بدم چون پسر خالم خیلی غیرتی میترسیدم کتک کاری بشه از اون شب چند تا سوال ذهنم رو در گیر کرد که چرا ما ایرانی هااا باید حق همدیگرو بخوریم و حتی به خودمون رحم نداشته باشیم ؟ چرا باید سر به سر ناموس مردم بذاریمو بعدش حرف از غیرت واسه ناموس خودمون بزنیم ؟ شما بگین اخه چراااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

ღسرنوشت حقیقتღ  

سرنوشت حقیقت...

روزی دروغ به حقیقت گفت : مــــیل داری با هم به

دریـــا برویم و شنـــا کنیم ، حقیقــت ساده

لــوح پذیرفت و گول خورد . آن دو با هم به کنار ساحل رفتند

، وقتی به ساحل رسیدند حقیقت لباسهایش را در آورد . دروغ

حیلــــه گـــر لباسهای او را پوشید و رفت . از آن روز

همیشه حقیقت عــــریان و زشت است ، اما دروغ در

لبــــــاس حقیقت با ظاهری آراسته نمایان می شود...

خوشبختیت آرزومه...  

خوشبختیت آرزومه

اگه اون که کنارت                     تو رو بیشتر از من می خواد

اگه با همون راحتی                        اگه باهات راه میاد

اگه روزگار سخت                       تو  رو ازم گرفته

اگه خاطرات خوبمون                                             هنوز از خاطرم نرفته

خوشبختیت آرزومه             حتی  با من نباشی

حتی اگه از خاطره هامون جدا شی

از همون روزای اول می دونستم نمی مونی

می دونستم نمی تونی عشقو تو چشام بخونی

از همون روزای اول دل تو با دیگری بود

کاش همیشه بات بمونه اون که عشق بهتری بود

ღ ღ ღ  

هر چند مال من نشدی ولی ازت خیلی چیزا یاد گرفتم...

یاد گرفتم به خاطر کسی که دوسش دارم باید دروغ بگم.

یاد گرفتم هیچ وقت هیچ کس ارزش شکستن غرورمو نداره.

یاد گرفتم تو زندگیم به اون که بفهمم چقدر دوسم داره هر روز دلشو به بهونه ای بشکنم.

یاد گرفتم گریه های هیچ کس رو باور نکنم.

یاد گرفتم بهش هیچ وقت فرصت جبران ندم.

یاد گرفتم هر روز دم از عاشقی بزنم ولی خودم عاشق نباشم.

چه شبی...  

چه شبی بود
آن شب که تنها من بودم و ماه
آن شب که ماه می خندید
ماه با من بود اما
پیچک احساسم تکیده بر بستر شب بود
تنهای تنها

وعده پادشاه  

پادشاهى در یک شب سرد زمستان از قصر خارج شد

هنگام بازگشت سرباز پیرى را دید که با لباسى اندک در سرما نگهبانى مى‌داد.

از او پرسید: آیا سردت نیست؟

نگهبان پیر گفت: چرا اى پادشاه اما لباس گرم ندارم و مجبورم تحمل کنم.

پادشاه گفت:من الان داخل قصر مى‌روم و مى‌گویم

یکى از لباس‌هاى گرم مرا برایت بیاورند.

نگهبان ذوق زده شد و از پادشاه تشکر کرد.

اما پادشاه به محض ورود به داخل قصر وعده‌اش را فراموش کرد.

صبح روز بعد جسد سرمازده پیرمرد را در حوالى قصر پیدا کردند

در حالى که در کنارش با خطى ناخوانا نوشته بود:

اى پادشاه من هر شب با همین لباس کم سرما را تحمل مى‌کردم

اما وعده لباس گرم تو مرا از پاى درآورد ...

....  

به اشک هایم بخند

چرا که تنها چیزی ست که از عشق

به یادگار خواهد ماند !

و می روی و نمی دانی

که من با همین اشک ها

تو را باز خواهم گرداند!!!

حضور زندگی...  

حضور زندگی

داشتم تند تند راه می رفتم اما نگاهم به سنگفرش پیاده رو بود که حیاتی سبز در گوشه پیاده رو چشمامو نوازش کرد.

گیاهی سبز که از میون سنگ ها راه خودش رو به این دنیا باز کرده بود . این که چطور این گیاه برای نفس کشیدن و

اثبات بودن ، خودش رو از میون سنگ های سرد بالا کشیده و گرمی حضورش رو به رخ سنگ ها  می کشونه ،

چیزیه که دلت می خواد همیشه تو ذهنت بمونه و به خودت بگی : قد می کشم و بزرگ می شم . من اسیر دل های

سنگ شده نمی مونم . من راهم را به سوی نور ، به سوی هوا پیدا می کنم . من نفس خواهم کشید . اگر از کسی بدی

دیدم ، اگر زشتی دیدم ، اگر نامهربونی ها مثل سنگ سد راهم شدند ، بد نمی شوم و زشت نمی شوم . من برای

همیشه لحظه های زندگی  ام ،قدرت اندیشیدن به نیکی و غرق شدن در نیک  بودن را در درونم حفظ می کنم ، بدون

هراس از ربوده شدن این حس . من آن حضور سبزی خواهم  بود که اندک نگاهی به من ، دل ها را به تپش خواهد انداخت .

به نام عشق...  

به نام عشق

تو را ای مهربان ، من دوست می دارم

چو می دانم الفبای سکوتم را ، تو می دانی

و با بغض نشسته در گلویم ، آشنا هستی

تو می خوانی ، کلام خاموش چشمان بارانی

و می دانی ، حدیث راز پنهانی

تو را ای آشنا ، با مهر می خوانم

برایم مهربان

شمعی، چراغی ، خرده نوری ، ارمغان آور

تو را بر جان زیبا لحظه های عاشقی

با یک بغل آرامش و گرمی

بکوبان کوبه در را و بنگر

من چه بی صبرانه در راه نگاهت

چشم در راهم

بفرما عشق ، این سینه

بگو دیگر چه می خواهی ؟

عزیزا ، دل به دریا زن

مرا بنگر

که با این قطره قطره شوق دیدارت

چه رود پر خروشی را برایت ارمغان دارم

نگاهی ، گوشه چشمی ، ناز لبخندی

سروشی ، دست گرمی ، مهر دلبندی

که بی تو ، کار من ، سامان نمی گیرد

تو را در کوه چون خواندم

دلش پر بود

و فریادم به پژواکی به سویم باز پس می داد

تو را از رود پرسیدم

خروشان تر به خود پیچید و دریا را تمنا کرد

تو را با ابر چون گفتم

تمام بغض خود را بر سرم وا کرد

تو را از چشم های مانده بر راه عزیزی ، جست و جو کردم

نم اشکی به موژگانش ، نگاهم کرد ، نگاهم کرد

هلا ای عشق ، این جا ، جای تو خالی است

در این جا

در نوار قلبی این مردمان ، جایی برایت نیست

تو آن رازی که پروانه ، درون شعله می جوید

تو آن اوجی ، که حلاجان دگر خود را نمی بینند

تو آن سازی ، که هر نغمه ، به پایت پرده می سوزد

تو آن مستی ، که هوشیاران عالم در پی ات هستند

چه زیبا نغمه ای ، ای عشق

چه افسون پرده ای ، ای راز

بلندای عروجی ، ساز

که بی تو ، لحظه های عمر من

آری ، سراسر سرد و تکراری ست

بیا ای عشق

که ایتجا شعر هستی ، واژه ها را ، از تو می گیرد

که در تفسیر هر تصویر دنیا

من نشانی از تو می بینم

کلامم ، جنس خوبی می شود

وقتی تو بر لب های من ، مهر محبت می زنی با مهر

عبادت می شود کارم

به هنگامی که ، کارم را به نامت می کنم آغاز

تو را ای عشق می خوانم

و می دانم ، جوابم را تو خواهی داد

که جنست ، جنس زیبایی ست

و در قاموس تو ، قهر و عداوت نیست

کمی ناز است

آن را هم خریدارم

تویی سر وجود هر چه  سرمستی ست

تویی راز دوام هر چه در هستی ست

تو می نوشی زلال آن چه را ، آهسته باید گفت

و می دانی ، تمام آن چه را ، حتی نباید گفت

بخوان ای عشق ، آوازی که رنگ و جنس او باشد

بنا کن شانه ای ، تا مامن سر های ما باشد

بیاور دست گرمی ، تا بگیرد دست ما را در دست

چه زیبا می شود این دل

به هنگامی که آهنگ قدم هایت

درون سر سرای سینه می پیچد

نگاه من ، چه روشن می شود

وقتی تو می شویی دو چشم خسته من را

و دستانم چه پر مهرند

هنگامی که فرمان سخاوت ، از تو می گیرند

چه می گویم که ، من

وقتی که می آیی

دگر ، من ، نیستم

اری مرا ، از این من سر گشته و حیران رهایم کن

و من ، در من ، تو ویران کن

به نام نامی نامت

به نام عشق و زیبایی

مرا ، بی من ، تو زیبا کن

منو اصلي

موضوعات

آرشيو مطالب

نويسنده

آخرين نوشته ها

Custom Code